Hallo iedereen die zo lief is om mij te volgen hier in het koude Oostenrijk,

Dit word een lang verhaal kan ik jullie nu al vertellen, dus ga er maar lekker gemakkelijk bij zitten!

Vrijdag vertelde ik al dat ik me niet zo lekker voelde. Zaterdagochtend ben ik niet naar de instructie gegaan, maar naar de dokter. Ik heb buikgriep en moet rust nemen, soep, brood en crackers eten. Daarnaast nog medicijnen gekregen voor het overgeven, de diaree en tegen de buikpijn wat zetpillen. (ben ik normaal niet van, maar een uitkomst nu ik niets binnen kan houden.) Tegen kwart voor 4 voelde ik mij al stukken beter. Ik belde met de skischool waar ik zondag zou moeten werken. St. Christoph moet ik heen. Maar ja ik snapte niet waar dat lag en ben er maar even heen gegaan. Ze heeft het me uitgelegd, is ongeveer 10/15 min met de bus. Kan ook via piste gaan, maar er is vaak kans dat die piste dicht is tot 12 uur vanwege de wind ed. Ze vroeg allereerst natuurlijk hoe ik me voelde, omdat ik constant contact met haar heb over de apotheek en arts. Toen vroeg ze of ik me goed genoeg voelde om de mondelinge instructie te volgen. Ze zei dat ik het mocht proberen en altijd weg mocht gaan. Dus ben ik gegaan en dat ging op zich prima. Het was vooral veel over wat te doen als er een kind mist, lawinegevaar, voornamelijk dingen die we tijdens theorie ook gehad hebben, maar ook hoe de skischool werkt, wie is er baas, bij wie moet je zijn om je ´s middags af te melden. Hier kreeg ik ook te horen dat er maandag direct al een trainingsdag is voor de mensen die hun opleiding niet gehaald hebben. Na heel veel informatie was ik best wel moe. Ik ben naar huis gegaan. ´s Avonds kwamen er nog 2 meiden langs, want eentje had geld van mij geleend en kwam dit terug brengen. Ze kwamen ook even mijn ´thuis´ bewonderen. Ik hoorde van hun dat zij, aan de andere kant van het dorp, een kleinere kamer hadden, met de keuken er gelijk bij in. Ook hadden zij geen televisie. Wat dat betreft zit ik goed. Zij hebben wel kabel aansluiting voor internet en kunnen goedkoper internet gebruiken. Maar ja, wat weegt zwaarder denk ik dan maar zo. ´s Avonds niet heel laat naar bed gegaan, volgende morgen wou ik er vroeg uit.

Hele nacht liggen dromen en woelen,en om 6 uur was ik dan ook al wakker. Zo ontzettend zenuwachtig dat ik helaas weer moest overgeven. Toen langzaam aangekleed. Alle spullen bij elkaar gepakt en naar beneden gegaan om de skischoenen aan te trekken. Toen ben ik rond kwart over naar de skischool hier naast mij gelopen. In de apres ski bar ernaast zat al een jongen. Hij vroeg aan mij of ik ook zo zenuwachtig was dat ik al zo vroeg aanwezig was. Kort een gesprekje, maar toen aan hem gevraagd of hij wist of de piste naar St. Christoph gesloten was. Samen zijn we naar het liftpersoneel gelopen en hebben het gevraagd. Helaas hij was gesloten. De jongen was nog wel zo aardig om mij heel gedetailleerd uit te leggen waar het busstation was, en ik had het dan ook zo gevonden. Daar stonden een aantal buschauffeurs te roken en ik ben er direct op afgestapt welke bus er naar St. Christoph gaat. Een van hun wees de bus aan en hij bleek later ook de chauffeur te zijn. Ik liep op de bus af en werd gevraagd door een engelse jongen of ik de bus naar St. Christoph wist. Oh, als we onze mond toch niet hadden, wat moesten we dan? Gelijk samen aan de praat en hij vertelde dat hij flink had staan zuipen die avond ervoor en er toch wel wat last van had. (Sorry, maar ik had het ook nog niet geroken, maar goed.) Samen hebben we nog 15 minuten staan wachten tot de bus open ging. Toen we eenmaal zaten vond ik dat we goed genoeg contact hadden gemaakt, om hem vriendelijk een kauwgompje aan te bieden. Hij moest er wel om lachen en vroeg of het heel erg was. Ja, voor mij, maar voor kinderen is het straks nog erger! We hebben onderweg flink gelachen. We hadden elkaar opgebiecht dat we ontzettend zenuwachtig waren en we besloten er maar om te lachen. Samen liepen we naar de skischool. Daar aangekomen maakte ik kennis met de baas van deze afdeling. Een heel vriendelijk man, die mij gelijk deed denken aan een heel erg aardige collega van mijn moeder, waar we meerdere malen mee zijn gaan skiën als we toevallig bij elkaar in de buurt waren. Deze man gaf mij dus gelijk een vertrouwd gevoel. We moesten onze naam opschrijven met telefoon nummer en een handtekening dat we geweest waren. Toen mochten we gaan zitten en wachten op kinderen of volwassenen. Welke groep je dan ook zou krijgen. We wisten al dat wanneer je moest wachten, je tot half 11 moet wachten, en dan vrij bent. Daarna moet je om kwart voor 1 terug zijn en tot half 2 wachten. Rond kwart over 9 nam de baas mij mee naar buiten voor een groep. Onderweg vroeg hij of ik mijn diploma wel gehaald had. Ik zei van niet, en hij gaf aan dat hij liever had dat ik met iemand samen les zou geven. Oké, dus maar weer terug naar binnen! Weer wachten, met inmiddels 7 skileraren. Om 5 over 10 kwam de mededeling dat we vrij waren. Ook ´s middags hoefde we niet langs te komen, zolang we bereikbaar bleven op ons mobieltje.

Met 4 andere skileraren besloot ik naar St. Anton terug te skiën! Wat een ramp was dat voor mij. Mijn benen fladderden onder mijn ski´s. Ik had totaal geen controle over mijn eigen benen. Ik denk dat het te maken had, van 3 dagen op crackers, druiven en brood leven. Eerst de blauwe piste, maar toen namen de anderen de zwarte piste. Ik met mijn stomme kop wou natuurlijk niet onder doen aan die anderen en ging mee. Wat een ramp! Om de 10/15 meter lag ik op de grond. Ik had het bloedheet, zweette en mijn sneeuwbril was constant beslagen. Heel irritant!! Uiteindelijk heel beneden gekomen, maar vraag niet hoe! Gelukkig was er een meisje die al eerder les had gegeven en heeft mij geholpen! Heel veel dank!!!

Na deze vreselijke ochtend ben ik naar mijn kamer gegaan en heb even lekker gebeld met mama. Toen ik boodschapjes wou gaan doen, belde mijn lieve Tim. Ik moet het even kwijt: Tim ik hou van je! De spar was helaas dicht, maar heb nog wel bij een ski zaak drinken en een EHBO tasje kunnen kopen. Een EHBO tas is verplicht om bij je te hebben als skileraar. Niet alleen in mijn eigen klas, maar als ik iemand op de piste ziet liggen, ben ik ook verplicht om 1^e hulp te bieden. Ik moet toegeven dat ik dat wel heel spannend vind. In groep 8 voor het laatst gehad. Ik ben daarna nog 2 keer een kleine piste afgegaan, maar dat ging net zo slecht als ´s morgens.

Weer thuis een filmpje opgezet en wat gelezen in het boek dat ik van mijn collega´s gekregen heb. (Is trouwens 3^e boek wat ik lees. Het boek dat ik van mijn schoonzusjes heb gekregen, ´Zwarte piste`, was het 1<sup>e</sup> boek en dat was echt een supergaaf boek! Ik raad hem iedereen aan! Als je het boek wilt lenen, moet je nog even geduld hebben!) Toen wat boontjes en kipfilet gegeten en het bleef er in! Met dank aan die aardige dokter. Tijdens eten heb ik op BVN ´Wie van de 3` gezien. Met Ron Brandsteder, heel leuk om even een ontspannend programma te zien. Meestal journaal van NL of België erop. Of iets politieks. Van de week ook Nederlands dictee gezien. Daarna een begin gemaakt aan het fotoboek van afgelopen zomervakantie te maken op de computer. Ben nu bij dag 3, haha. Vroeg naar bed gegaan, want maandag is de training. Direct in slaap gevallen en bijna in een ruk door geslapen.

Vanmorgen om kwart voor 9 al aanwezig bij skischool en om 9 uur vertrokken we met docent Frank naar boven. En gelukkig ging het vandaag heel veel beter. Ik had weer controle over mijn eigen benen en ski´s. We trainden dezelfde dingen als in Kaprun, maar omdat de groep nu kleiner was, was er tijd om vaker te oefenen en meer uitleg te krijgen. Frank kon direct aan mij zien dat ik al een tijdje geen les meer gehad heb en dat ik me een eigen manier van skiën heb aangeleerd. Hij zag dat ik prima kan skiën, maar niet op de manier die ik gasten moet aanleren. Dat moet ik heel veel oefenen. Ik mocht blij zijn dat ik pas in maart opnieuw hoef af te skiën. Oeps, die komt hard binnen. Tussen de middag kwam voordeel nummer 1 van het skileraar zijn. Ik nam een kopje soep, appelsap en een flesje water, samen zo´n 10 euro. Maar ik moest even mijn pas laten scannen en toen kreeg ik 50% korting!!! WOW, dat scheelt een heleboel!!! ´s Middags nog even geskied tot ongeveer half 4. Dit ging lekker. Na de les heb ik Frank op de man af gevraagd of ik goed genoeg was om tot minimaal 6 januari te blijven. Ja hoor, daar hoefde ik me geen zorgen om te maken. Je kunt verder prima skiën. Gelukkig!! Snel mijn spullen naar mijn kamer gebracht en toen met mijn ski´s naar de skizaak even verderop gelopen. Ze moesten nodig gewaxt worden. Een halfuurtje later klaar. Tussendoor boodschappen gedaan en bij meerder zaken een nieuwe sneeuwbril gezocht. Weer een voordeel: 10% korting op skispullen! Uiteindelijk een lekker zittende witte bril gekocht! Met natuurlijk de korting. Toen ski´s opgehaald en die man zei: Es ist frei, es ist gut so! He, watte? Ja weer een voordeel van skipak dragen: Gratis mijn ski´s gewaxt! Netjes gevraagd wat het normaal zou kosten (7euro) en hoe vaak per week het zou moeten. Ongeveer 1 keer per week. Ik heb beloofd dat ik terug kom bij hem. Leek me wel zo netjes!

En nu zit ik hier schoon en fris mijn verhaal te typen. Ben om half 6 begonnen, inmiddels kwart voor 7. Laat ik nu maar snel eten maken! Heb zelfs een beetje honger, voor het eerst in dagen!!

Vraagje: Wat vinden jullie van hoe ik schrijf? Ik lees het namelijk niet na! Nieuwtjes zijn nog altijd welkom, hoe klein en onzinnig het ook lijkt!

Ik wil iedereen bedanken die mij tot nu heeft gesteund door middel van berichtjes op mijn blog achterlaten en via de sms!!!

Doei doei, tot snel

XXXXXXXXXXXXXXXXxxxxxxxxxxxxxxxxXXXXXXXXXXXXXXXXXxxxxxxxxxxxxxxxXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX